Bazı atlar şehre girdiğince heybelerinden merak sarkar...

Bazıları ise bir şehrin kaderini değiştirmek için yola çıkar.

Truva hikâyesini bilmeyen yoktur.

Surları sağlam bir şehir düşünün.

İçeridekiler kendilerini güvende hisseder.

Dışarıdakiler ise yıllardır o surların içinde olmayı hayal ederler...

Sonunda savaşın kılıçla değil, akılla kazanılabileceği düşünülür.

Ve ortaya bir at çıkar.

Truva Atı…

Fakat Bursa’nın hikâyesi biraz farklı.

Burada atın künyesinde “M. Atlı” yazıyor.

Kimileri bunun Mahşerin Atlısı olduğunu söylüyor.

Kimileri ise sadece iyi bir binici olduğunu…

Atın nereye gittiğini bilenler var.

Ama asıl soru, hangi menzile gittiğidir.

Çünkü mesele sadece yola çıkmak değildir.

Asıl mesele, nereye vardığınızdır.

Surların içindeki düzen

Bursa’nın surlarının içinde uzun zamandır oturan bir hükümdar var.

Şehri iyi tanıyor.

Surları, kapıları, geçitleri ve hangi kapının hangi anahtarla açıldığını biliyor.

Yıllardır aynı taşların üzerinde yürüyor.

Şehrin hem sakin günlerini hem de fırtınalarını gördü.

Ancak dışarıda da bir hareketlilik var.

Karafakide Âlâ…

Atın sahibinin mey düşkünlüğü şehirde bilinen bir sır değil.

Ancak insanın damak zevkiyle siyasi tercihleri her zaman aynı olmayabilir.

Bazı isimler kulağa hoş gelir.

Bazıları ise insanda farklı bir tat bırakır.

Âlâ’nın tadının pek beğenilmediği söyleniyor.

Diğer tarafta ise Çelik var.

İsmi gibi…

Çelik kolay eğilmez, kolay bükülmez.

Fakat burada akla Davut ile Calut’un hikâyesi geliyor.

Öyküde Davut, elindeki sapanla kendisinden çok daha güçlü olan Calut’u devirmişti.

Sonrasında ise demiri elinde yumuşattığı anlatılır.

Şimdi Bursa’da ister istemez şu soru soruluyor:

Davut mu Çelik’i yumuşatacak, Çelik mi Davut’u sertleştirecek?

Belki de cevabı zaman gösterecek.

Ama bence asıl mesele bu değil, Asıl mesele atın nereye gittiğidir

Sorulacak soru şu:

Bu at neden şehrin kapısına kadar getirildi?

Daha da önemlisi:

Bu atın gerçek menzili neresi?

Truvalılar da ilk başta bu soruyu sormamıştı.

Karşılarında büyük ve görkemli bir at gördüler.

Onu bir armağan sandılar.

Şehrin içine aldılar.

Oysa akıllı insan sadece armağana bakmaz.

Kim gönderdi?

Neden gönderdi?

Ve bu armağanın asıl amacı ne?

Bursa’da bugün herkes atı konuşuyor.

Kimileri bunun şehre yeni bir heyecan getireceğini söylüyor.

Kimileri yeni bir dönemin başlayacağını düşünüyor.

Kimileri ise atın içinde kimlerin olduğunu merak ediyor.

Fakat bence daha önemli bir soru var:

Bu at gerçekten Bursa’ya mı geliyor, yoksa Bursa üzerinden başka bir menzile mi gidiyor?

Çünkü bazı atlar sahibini sırtında taşır.

Bazı atlar ise sahibinin planını taşır.

Bazı atlar da sadece bir yolculuğun görünen yüzüdür.

Mahşerin Atlısı mı, Truva Atı mı?

İşte hikâyenin en ilginç tarafı burada başlıyor.

At şehrin kapısına geldiğinde herkes bunun bir seçim olduğunu düşünüyor.

Belki de gerçekten öyle.

Ama siyasette bazen görünen hedef ile gerçek hedef aynı değildir.

Bazen savaş doğrudan kaleye yapılmaz.

Kalenin arkasındaki asıl menzile ulaşmak için önce başka bir kapının açılması gerekir.

Bu nedenle atın nereye gittiğine değil, nereye varmak istediğine bakmak gerekir.

Şimdi Bursa’nın önünde duran soru şu:

Bu at bir Truva Atı mı?

Yoksa herkes Truva Atı’na bakarken...

Mahşerin Atlısı çoktan kendi menziline doğru yola çıktı mı?

Bunu zaman gösterecek.

Çünkü Truva’da da herkes gerçeği atın içine baktığında değil, gece olduğunda anlamıştı.

Ve bazen bir şehrin kaderini değiştiren şey, kapıdan giren at değil…

O atın kimi, nereye taşıdığıdır.