Orhan Veli bugün yaşasaydı, büyük ihtimalle yine sade, sokaktan, insanın cebinden, telefon ekranından, otobüs durağından, kira derdinden, bir çayın buharından yazardı.

Belki de şöyle bir şiir yazardı: Bugün

Bir bildirim düştü telefona,
Açmadım.

Zaten insanın içinde
Okunmamış çok şey var.

Bir vapur geçmedi Bursa’dan,
Ama ben yine de
Denize baktım gibi yaptım.

Cebimde bozuk para yok,
Kartta limit az,
Kalpte yer çok.

Bir çocuk güldü ekranda,
Reklam sandım önce.
Sonra utandım.

Memleket pahalı,
Aşk pahalı,
Susmak bedava.

Ama insan
Bedava olanı da
Bazen alamıyor.

Bir simit aldım,
Yarısını martılara,
Yarısını kendime ayırdım.

Martılar memnun,
Ben biraz eksik.

Akşam oldu.
Silivri'de gökyüzü hâlâ parasız.

Dedim ki:
Yaşamak güzel şey
Ama taksitle.