Sürekli düşünüyorsak bu bir problem gibi gelmeyebilir...Ama asıl sorun şu, çok düşünen insanların %90’ı, aslında NE yaptığını bilmiyor. Ve bu yüzden kendi zihinleri tarafından yavaş yavaş tüketiliyorlar.

Bu da aslında aynı zamanda tehlikeli zihinsel tuzaklardan biri.

Birinci gerçek, zihin asla durmuyor, ama bu iyi değil!

Çok düşünen insanların zihni durmaz!

Ama mesele aktif olması değil.

Mesele şu, zihnin kontrolü sende olmuyor, sen düşünmüyorsun ve zihnin seni düşündürüyor.

Sonra bir şey değişir, düşünmek araç olmaktan çıkar. Kontrol edemediğin bir döngüye dönüşür. Bu yüzden en basit şeylerde bile yorulursun…

İkinci gerçek, seçenekler artmadı, karar gücü azaldı.

Evet çok düşünen insanlar, çok seçenek görür. Bu bir avantaj gibi görünse de aslında şuna dönüşür.

Hiç bir şeyi NET SEÇEMEMEK.

Çünkü zihin her ihtimali eşit derecede gerçekmiş gibi gösterir.

Ve sonuç hareket yok, karar yok, sürekli zihnin kendince yorum yapması vardır. Y

ani sen yaşamıyorsun, sadece kafanda alternatif hayatlar yaşıyorsun.

Üçüncü gerçek, geçmişi düzeltmeye çalışıyorsun.
Bir hata yaptıktan sonra, normal insan unutur. Ama sen aynı sahneyi tekrar tekrar oynatırsın.

Ama bu öğrenmek değil, bu kontrol edemediğin bir düzeltme çabasıdır. Zihin diyor ki, “Belki bir daha düşünürsem değiştirebilirim” Ama değiştiremezsin...

Ve bu yüzden takılı kalırsın.

Bu bir kontrol kaybıdır.

Dördüncü gerçek empati değil, aşırı yüklenme sebebi.
Çok düşünen insanlar empatiktir denir. Doğru ama eksik... Çünkü şu da doğru, herkesin duygusunu yüklenirler.

Birinin yüzü değiştiğinde sen sadece fark etmezsin, onu analiz edersin.

Anlamlandırırsın, üstüne düşünürsün ve fark etmeden kendi zihnini başkalarının duygularıyla doldurursun.

Bu da bizim enerjimizi aşağıya çeker.

Beşinci gerçek, gece zihinseldir.

Gece neden daha çok düşünülür?

Çünkü dikkat dağıtıcı hiçbir şey kalmaz.

Ve zihin şunu yapar, yarım kalan her şeyi önüne atar.

Konuşmadığın şeyleri, veremediğin kararları, bastırdığın duyguları...

Hepsi aynı anda zihnine üşüşür, düşündürür.

Bu yüzden uyumadan önce değil, kendinle baş başa kaldığında zorlanırsın.

Ama asıl mesele şu, çok düşünmek sorun değil mesele, düşünmeyi nerde BIRAKACAĞINI BİLMEK!

Zeki insanlar düşünür, ama güçlü insanlar ne zaman duracağını bilir.

Eğer bunu kontrol etmeyi öğrenirsek, bu bir zayıflık değil, en büyük avantajın olur. Çünkü herkesten önce risk görürsün, insanları daha iyi okursun ve daha derin analiz yaparsın. Ama eğer zihnini kontrol edemezsen, kararsız kalırsın, yorulursun ve en kötüsü de kendi zihninin içinde kaybolursun.

Şimdi şu soruyu sormalı.

Sen mi düşünüyorsun?

Yoksa zihnin mi seni düşündürüyor?

Çünkü bu farkı anlayanlar aynı kalmayacak!

İyi günlerde kalın…