Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta yaşanan iki olay münferit bir olay değil, okulların eğitim ve irfan yuvası olması gerekirken, öğretim yapılan dershanelere dönüştüren sistemin yarattığı vahim bir sonuçtur.

Erkeklerin alabros saç tıraşı, kızların ya kısa ya da iki belik örgülü olarak, yine erkeklerin ceket kravat ile kızların forma ile okula gelmelerini çocukların özgüvenini yok eden çağdışılık sanan bazı okumuş cahiller yüzünden erkek öğrenciler omuzlarına kadar inen saçlarla, kız öğrenciler ise kafalarına göre etek boyu ile okula gelmeleri ile eğitim sistemi iğdiş edilmiştir.

Bizim dönemimizde öğretmenden azar işitmek tabu idi.

Bunu ailemize söylersek bir de evde hesaba çekilirken, şimdi benim çocuğuma söz söyleyemezsin diye öğretmene şiddet uygulayan avanak Vandallar türedi.

Saygıyı yok ettiğimiz sistemden ne bekliyoruz ki!

Medya ve iletişim kanalları çocuklarımızı şiddet ile beslerken, senaryolarda yasadışı kriminal tipler kahraman sayılırken, bunları izleyen çocuklardan ne bekliyoruz ki?

Eline silah alan kişinin yaşına bakılmaz.

Sözde yasalarla korunan bu çocuklar günümüzde yasadışı sistemin bir parçası olmaktadır.

Yaşı 18’den küçük diye bir katil yasalar tarafından korunamaz.

Korunursa cinayete teşvik edilmiş olur.

Yok olduğu zaman bir daha asla bulunamayacak tek toplumun ahlakıdır.

Bizler onu kaybetmek için elimizden geleni yapıyoruz.

Uyuşturucuların orta okul önlerinde satıldığı on yıllardır konuşuluyor.

Akran şiddeti her geçen gün artıyor.

Öğretmene saygı okul idaresinden korku kalmadı.

Henüz genç bile olmayan 13-14 yaşında kızların ulu orta ettikleri küfürler kulakları tırmalıyor.

Bizim döneme taş devri diyenlerin aklına limon sıkayım!

Bizler alabros tıraşlı kafalar ile çocuklarımıza bayrağı, vatanı, manevi değerleri öğretebildik ama bugün benim çocuğuma kimse laf edemez diyen nesil yetiştirenler, öğretmene saldıranlar, doktor hemşire dövmekle övünenler sıkı dursunlar yarattıkları canavarlar bir gün onları yok edecektir.