Daha Demokrat Bir Ülkede Yaşamamızın Adresi: Demokrasidir!

Demokrasi, yalnızca sandıkta oy kullanmak değildir. Asıl demokrasi; kendimiz gibi düşünmeyen insanların da haklarını, kendi haklarımız kadar savunabildiğimiz gün anlam kazanır.

Çünkü demokrasi, çoğunluğun mutlak hâkimiyeti değil; farklılıkların adalet içinde birlikte yaşayabilme iradesidir.

Bugün ülkemizde hemen herkes demokrasiden söz ediyor. Ne var ki çoğu zaman demokrasi, evrensel bir ilke olarak değil; kişisel çıkarlarımızı, ideolojik tercihlerimizi veya siyasal beklentilerimizi koruduğu ölçüde savunulan bir araç hâline geliyor.

Oysa gerçek demokrasi, şartlara göre değişen bir tutum değil; ilkelere bağlı bir ahlâk anlayışıdır.

Demokratik toplumlarda demokratikleşmenin ilk şartı; hukuk ve adalet iklimini güçlendirmektir.

Duygusal kopuşları, sosyal ayrışmayı ve toplumsal yarılmayı önlemenin yolu; insanı merkeze alan, kişinin doğuştan sahip olduğu haklara saygı gösteren, düşünce özgürlüğünü evrensel bir değer kabul eden, kültürel çoğulculuğu zenginlik olarak gören ve toplumsal dayanışmayı ortak bir gelecek ülküsüyle bütünleştiren bir demokrasi anlayışından geçer.

Türkiye, hangi siyasal düşünce tarafından yönetilirse yönetilsin, hepimizin ortak vatanıdır. Bu ülkenin geleceği, birbirimizi yenmekte değil; birbirimizi anlamakta saklıdır.

Çünkü aynı toprağın çocukları olarak birbirimize rakip değil, kader ortağıyız.

Toplumsal irade ve çoğulcu demokrasi, milletimizi bir arada tutan en güçlü ortak değerlerdir. Bunları yalnızca söylemlerimizde değil, günlük hayatımızda da yaşatabildiğimiz ölçüde güçlü bir toplum olabiliriz.

Önce demokrat olmanın ne anlama geldiğinde hemfikir olmamız gerekir.

Demokrat insan; insan haklarına, hukukun üstünlüğüne ve adalete hiçbir şart ileri sürmeden saygı gösteren insandır.

Çünkü insan hakları; kişinin etnik kimliğine, dinine, mezhebine, dünya görüşüne, siyasi tercihine veya sosyal statüsüne göre değişmez. İnsan olduğu için herkes aynı onura ve aynı temel haklara sahiptir.

İster cumhurbaşkanı, ister bilim insanı, ister yazar, ister işçi, isterse sade bir vatandaş olsun; hiç kimse düşünceleri veya kimliği sebebiyle insan onurunu zedeleyecek biçimde dışlanamaz, ötekileştirilemez, tecrit edilemez ya da ayrımcılığa maruz bırakılamaz.

Gerçek demokrat; kendisiyle aynı fikirde olmayan insanların da düşüncelerini ifade etme hakkını savunabilendir.

Çünkü düşünce özgürlüğü, yalnızca hoşumuza giden fikirler için değil; katılmadığımız fikirler için de vardır.

Demokrat insan; adalet duygusu gelişmiş, farklı yaşam biçimlerine, kültürlere, inançlara ve değerlere saygı duyan insandır.

Hiç kimsenin hayatına müdahale etmeyi kendinde hak görmez; kendi doğrularını başkalarına dayatmayı demokrasi sanmaz.

Birlik, beraberlik, uyum ve toplumsal ahenk ancak karşılıklı saygıyla mümkündür. Demokrasi de tam burada başlar. Çünkü demokrasi, farklılıkları ortadan kaldırmak değil; farklılıklarla birlikte yaşayabilme olgunluğunu kazanmaktır.

Siyaset bilimci Robert A. Dahl'ın da işaret ettiği gibi, çoğulculuk demokrasinin vazgeçilmez şartlarından biridir.

Çoğunluğun iradesi elbette önemlidir; ancak azınlığın haklarının güvence altında olmadığı bir yerde demokrasi de tam anlamıyla var olmuş sayılmaz.

Bu nedenle demokratlık, yalnızca seçimden seçime hatırlanan bir kavram değildir. Demokratlık; her gün yeniden öğrenilen, yaşanan ve içselleştirilen bir karakter meselesidir.

Zor ama öğrenilmez değildir. Yeter ki insan, demokrasiyi yalnızca yönetim biçimi olarak değil; bir vicdan, bir ahlâk ve birlikte yaşama kültürü olarak görmeye başlasın.

Unutmamalıyız ki demokrasi, bize benzeyenlerle birlikte yaşama sanatı değildir; bize benzemeyenlerle de adalet, saygı ve huzur içinde yaşayabilme erdemidir. İşte gerçek çoğulculuk da, gerçek demokrasi de burada başlar.

Gönül coğrafyamızın aydınlık geleceği için; hukukun, adaletin, huzurun, barışın ve kardeşliğin egemen olduğu bir Türkiye temennisiyle, hepimize esenlikler diliyorum.